Μὲ τὴν παραβολὴ τοῦ Σπορέως εἴθισται νὰ ξεκινᾶ ἡ κατηχητικὴ χρονιά. Βέβαια, γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβεῖς, ἡ κατήχηση δὲν εἶναι μία διαδικασία ποὺ σταματᾶ ἢ ποὺ χωρίζεται σὲ χρονιὲς κατὰ τὸ σύστημα τῶν Ἀκαδημαϊκῶν ἢ τῶν σχολικῶν ἐτῶν, ἀλλὰ εἶναι ἡ διαρκῆς προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας νὰ μεταγγίζει σὲ ἐμᾶς ποὺ μὲ τὸ βάπτισμα γίναμε μέλη της τὴν «ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου».

Ἡ διαδικασία αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὴ καθὼς μέσα ἀπὸ τὴν κατήχηση γνωρίζουμε τὴν πίστη μας ὄχι τόσο γνωστικά, ἀλλὰ κυρίως ὡς μία διαφορετικὴ στάση ἀπέναντι στὴ ζώη καὶ στὸν θάνατο.

Ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματά της ἡ Ἐκκλησία στήριξε τὸ ἄνοιγμα πρὸς τοὺς ἐκτὸς στὴν κατήχηση, μὲ ἀποτέλεσμα ἱεραποστολὴ καὶ κατήχηση νὰ εἶναι ἔννοιες στενότατα συνδεδεμένες καὶ ἡ δεύτερη νὰ τελειοποιεῖ, νὰ ὁλοκληρώνει καὶ νὰ καλλιεργεῖ ἐπαρκῶς τοὺς σπόρους ποὺ ἔριχνε στοὺς ἀνθρώπους ἡ πρώτη.

Μὲ τὴν πάροδο τῶν ἐτῶν καὶ τὴν καθιέρωση τοῦ νηπιοβαπτισμοῦ ἡ διαδικασία ἄλλαξε, ἀλλὰ ἡ σημασία καὶ ἡ ἀναγκαιότητα τῆς κατηχήσεως παρέμειναν ἀμετάλλακτες. Κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες ἡ κατήχηση ἦταν μία μακρὰ βιωματικὴ διαδικασία ποὺ διαρκοῦσε πολὺ καὶ δὲν περιοριζόταν στὴ συσσώρευση γνώσεων σχετικῶν μὲ τὸ χριστιανισμό, ἀλλὰ βῆμα βῆμα, μὲ σταθερότητα, σοβαρότητα καὶ συναίσθηση τῆς εὐθύνης ὁδηγοῦσε τὸν κατηχούμενο στὸν ναὸ καὶ στὴν σταδιακὴ ἐπαφὴ μὲ τὴ λατρεία. Ὁ κατηχητὴς προσέφερε στὸν κατηχούμενο θεωρητικὴ γνώση τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, τῆς πίστεως, τοῦ Χριστοῦ, τῶν μυστηρίων καὶ τῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ ταυτόχρονα, μὲ λεπτότητα καὶ διάκριση τὸν χειραγωγοῦσε στὴ λατρεία. Τὰ ἴχνη ἀπὸ τὴν ἔμμεση συμμετοχὴ τῶν κατηχουμένων στὴ λατρεία σώζονται μέχρι σήμερα μὲ τὴ μορφὴ τῶν εὐχῶν ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκφωνήσεως τοῦ διακόνου «Τὰς θύρας, τὰς θύρας», ποὺ σὲ ἐλεύθερη ἀπόδοση σημαίνει «τὸ νοῦ σας στὶς πόρτες μήπως κάποιος ποὺ δὲν ἔχει βαπτιστεῖ ἔμεινε, ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖο καὶ ἔπειτα, μέσα στὸν ναό» καὶ παρὰ τὴν προσοχὴ τῶν κληρικῶν κοινωνήσει χωρὶς νὰ ἔχει βαπτιστεῖ, λόγῳ τοῦ μεγάλου πλήθους τῶν πιστῶν.

Οἱ πολὺ σημαντικὲς εὐχὲς ποὺ ἀναφέρονται στοὺς κατηχουμένους μᾶς δείχνουν –μεταξὺ ἄλλων- ὅτι ἡ διαδικασία τῆς κατηχήσεως δὲν ἀφοροῦσε μόνο τοὺς «εἰδικούς», π.χ. τὸν ἐπίσκοπο, τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς κατηχητές, ἀλλὰ ἦταν καρπὸς προσευχῆς ὅλου τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας· ἦταν ἔκφραση τῆς φροντίδας τῶν πιστῶν γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς ποὺ προετοιμάζονταν γιὰ νὰ λάβουν τὸ Ἅγιο Βάπτισμα.

Ἡ στιγμὴ τοῦ Βαπτίσματος, ποὺ ἀκολουθοῦσε τὴν κατήχηση καὶ ἐρχόταν μετὰ ἀπὸ ἕνα, δύο ἢ καὶ περισσότερα χρόνια, ἦταν καὶ αὐτὴ ἕνα σημαντικὸ ἐκκλησιαστικὸ γεγονός, ὅπως διαπιστώνουμε ἀπὸ τὶς γραπτὲς μαρτυρίες καὶ τὰ σωζόμενα Βαπτιστήρια τῶν πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων.

Ἡ δομὴ καὶ ἡ θέση τῶν Βαπτιστηρίων, ὅπως διαπιστώνουμε ἀπὸ τὰ σωζόμενα, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα διατηροῦνται στὴν Κῶ προ(σ)καλώντας τὸν ἐπισκέπτη νὰ τὰ ἀποκρυπτογραφήσει, ἦταν τέτοια, ὥστε νὰ ὑποστηρίζουν τὸ θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιολογικὸ ὑπόβαθρο τῆς κατηχητικῆς διαδικασίας. Βρίσκονταν δίπλα στὸν ναό, συνήθως ἑνωμένα μὲ αὐτόν, ὥστε ἀμέσως μετὰ τὸ Βάπτισμα ὅλοι μαζὶ νὰ εἰσέρχονται, ἐν πομπῇ, στὸν χῶρο τῆς χάριτος (ὄχι μόνο πνευματικά, ἀλλὰ καὶ αἰσθητὰ) καὶ νὰ συμμετέχουν γιὰ πρώτη φορὰ στὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ Βαπτιστηρίου, ὅπου, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ δυτική, ὑπῆρχε ὁ Τίμιος Σταυρός, οἱ νεοφώτιστοι ἀνέβαιναν τὰ σκαλοπάτια ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὴν κολυμβήθρα καὶ τοὺς ὑποδεχόταν μὲ χαρὰ καὶ ἀγάπη ὁ ἐπίσκοπος. Ἀμέσως μετά, ὅλοι μαζὶ ἐπίσκοπος, κλῆρος, νεόφυτοι καὶ παλαιὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας εἰσέρχονταν στὸν νὰο γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ μυστηρίου καὶ τὴ συμμετοχή τους σὲ αὐτό.

Στὴν πραγματικότητα, ἂν καὶ πολλὰ ἐξωτερικὰ στοιχεῖα ἔχουν μεταβληθεῖ, τίποτα ἀπὸ τὴ θεολογία τοῦ μυστηρίου τῆς Βαπτίσεως καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς κατηχήσεως δὲν ἔχει ἀλλάξει. Ἂν ὁ προσερχόμενος στὸ Βάπτισμα εἶναι σὲ μικρὴ ἡλικία ἀναλαμβάνει ὁ ἀνάδοχος τὴν ὑποχρέωση τῆς κατηχήσεως, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα ἡ εὐθύνη βαρύνει τὸν βαπτισμένο, ὥστε νὰ γνωρίσει τὴν πίστη του καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ τιμήσει συνειδητὰ τὴν ἀρχικὰ ἀσυνείδητη ἐπιλογὴ τοῦ νὰ εἶναι μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν εἶναι ἐνήλικας ἢ ἔστω ἀρκετὰ μεγάλος γιὰ νὰ ἔχει συνείδηση τῆς ἐπιλογῆς του ἡ πρώτη φάση τῆς κατηχήσεως προηγεῖται τοῦ μυστηρίου, ὅπως ἀκριβῶς στὴν ἀρχαία Ἐκκλησία, καὶ μὲ τὴν ἔνταξή του στὶς τάξεις τῶν πιστῶν ἔχει τὴν ὑποχρέωση νὰ συνεχίσει νὰ κατηχεῖται στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ συμμετέχει ἐνεργὰ στὰ μυστήρια.

Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ἡ κατήχηση εἶναι ἀπαραίτητη καὶ ἡ Ἐκκλησία καὶ τὰ μέλη της (π.χ. ἡ οἰκογένεια) τὴν προσφέρουν μὲ πολλοὺς τρόπους.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ εἶναι θλιβερὴ ἡ διαπίστωση ὅτι πολλοὶ χριστιανοὶ δὲν προσέρχονται στὴν κατήχηση καθὼς δὲν γνωρίζουν τὴ σημασία της καὶ νομίζουν ὅτι μπορεῖ νὰ παρακαμφθεῖ καὶ νὰ ἐξοβελιστεῖ ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ ζωή. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ παρατηρεῖται ἔντονο τὸ φαινόμενο πιστῶν ποὺ ἂν καὶ ἐκκλησιάζονται δὲν προσέρχονται οἱ ἴδιοι στὴν κατήχηση καὶ δὲν ὁδηγοῦν τὰ παιδιά τους πρὸς τὴν κατήχηση θεωρώντας την περιττή, ἀνούσια ἢ ὅ,τι ἄλλο.

Ἡ κατήχηση εἶναι ἄκρως σημαντικὴ γιὰ τὴν πνευματική μας ζωή. Ἡ κατήχηση εἶναι προσφορὰ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς πράξης τῆς Ἐκκλησίας. Κατήχηση χρειαζόμαστε ὅλοι.

Δυστυχῶς, λάθος ἐπιλογὲς στὴν κατήχηση ἔχουν δημιουργήσει μία ψευδὴ καὶ ἐσφαλμένη εἰκόνα της στοὺς πολλούς γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ὁποίας γίνονται πολλὲς καὶ σοβαρὲς προσπάθειες ἐκ μέρους τῆς ποιμαίνουσας Ἐκκλησίας. Ἡ λατρεία καὶ ἡ κατήχηση εἶναι οἱ δύο δυνατότητες ποὺ ἔχουμε νὰ ζήσουμε τὸ γεγονὸς τῆς Ἐκκλησίας στὴν καθημερινότητά μας καί, ἐπιτέλους, νὰ μεταμορφώσουμε τὴ ζωή μας ἐν Χριστῷ.

ΠΗΓΗ

Μὲ ἰδιαίτερη ἐπιτυχία καὶ μὲ τὴ συμμετοχὴ πολλῶν Δωδεκανησίων —ἰδίως Κώων—πραγματοποιήθηκε τὴ Δευτέρα 22 Μαΐου 2017 στὸ κατάμεστο Πνευματικὸ Κέντρο τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἡ τελετὴ ἀπονομῆς τῶν Δωδεκανησιακῶν Βραβείων Μοσκόβη 2016.
Τὸ Βραβεῖο Μοσκόβη ἀπονέμεται σὲ βιβλία ποὺ ἀναφέρονται στὰ Δωδεκάνησα καὶ ἔχει θεσπιστεῖ ἀπὸ τὸν δωδεκανήσιο ἱστορικό, λογοτέχνη καὶ λαογράφο Βασίλη Μοσκόβη.

Ἐφέτος τὸ πρῶτο Βραβεῖο ἀπονεμήθηκε στὸν κ. Ἀνδρέα Χατζημιχαὴλ συγγραφέα τοῦ βιβλίου «Ἱερὰ Μητρόπολις Κώου καὶ Νισύρου, Παρελθὸν καὶ Παρόν», τὸ ὁποῖο μὲ χορηγὸ τὸν Δῆμο Κῶ ἐξεδόθη ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Κώου καὶ Νισύρου.

Παρόντες ἦταν ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Ἐλευθέριος Χρυσοχόος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου καὶ Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ὁ Δήμαρχος Κῶ κ. Γεώργιος Κυρίτσης, ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀργανισμοῦ Πολιτισμοῦ, Ἀθλητισμοῦ καὶ Νεολαίας τοῦ Δήμου Ἀθηναίων κ. Γεώργιος Φούτας, ὁ κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, Ὑφυπουργὸς Ναυτιλίας καὶ Νησιωτικῆς Πολιτικῆς, οἱ Βουλευτὲς κ. Δημήτριος Γάκης καὶ κ. Μάνος Κόνσολας, ὁ πρ. ὑπουργὸς κ. Γεώργιος Νικητιάδης, ὁ πρ. Βουλευτὴς κ. Γεώργιος Κασσάρας, οἱ στρατηγοὶ κ. Κωνσταντῖνος Γκίνης, Ἐπίτιμος Ἀρχηγὸς ΓΕΣ, καὶ κ. Γεώργιος Σοφιανίδης, Ἐπίτιμος Διοικητὴς Α΄ Στρατιᾶς, ὁ Ταξίαρχος κ. Στυλιανὸς Σεργεντάνης, καθηγητὲς Πανεπιστημίου, ὁ Προέδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Δωδεκανησιακῶν Σωματείων κ. Ἰωάννης Φραγκούλης, ἡ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Κώων Ἀθηνῶν κ. Νινέττα Μανούση καὶ Μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως, ἐκπρόσωποι τῆς Νισυριακῆς Παροικίας Ἀθηνῶν, ὁ Ἀντιπροέδρος του Διεθνοῦς Ἱπποκρατείου Ἱδρύματος Κῶ κ. Νικόλαος Μανούσης, μέλη Διοικητικῶν Συμβουλίων Δωδεκανησιακῶν Συλλόγων καὶ πολλοὶ διακεκριμένοι Κῶοι καὶ ἄλλοι Δωδεκανήσιοι.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις ἐκφράζει τὶς εὐχαριστίες της πρὸς τὴν Ἕνωση Κώων Ἀθηνῶν καὶ τὴν Πρόεδρό της κ. Νινέττα Μανούση γιὰ τὴν ἐνημέρωση τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως σχετικὰ μὲ τὴν πραγματοποίηση τῆς ἐκδηλώσεως.

Εὐχαριστίες ἐκφράζονται πρὸς τὸν Ὀργανισμὸ Πολιτισμοῦ, Ἀθλητισμοῦ καὶ Νεολαίας τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ τὴν ὑπεύθυνη τοῦ Δωδεκανησιακοῦ Σπιτιοῦ κ. Αἰκατερίνη Τσάμη, τὴν κριτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ Βραβείου ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς κ. Κωνσταντῖνο Ἀγαπητίδη (Ἐπίτιμο Πρόεδρο Ἑνώσεως Συμαίων «Ὁ Πανορμίτης»), κ. Μηνᾶ Ἀλ. Ἀλεξιάδη (Ὁμότιμο Καθηγητὴ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν) καὶ κ. Σέβη Κυπραίου (μέλος τῆς Ἑνώσεως Συμαίων «Ὁ Πανορμίτης») καὶ ὅσους παρευρέθησαν σὲ αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση.

Εὐχαριστίες ἀπευθύνονται καὶ πρὸς τὸν κ. Ἀνδρέα Χατζημιχαήλ, ὁ ὁποῖος διέθεσε τὸ χρηματικὸ ποσὸ ποὺ συνοδεύει τὸ Βραβεῖο Μοσκόβη γιὰ τὴν στήριξη τοῦ φιλανθρωπικοῦ ἔργου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Στίς 12 Ἰανουρίου τοῦ 2011 ἐξεδόθη Πατριαρχική Ἐγκύκλιος πού ξεκαθαρίζει πολλά ζητήματα σχετικά μέ τό ποιός μπορεῖ νά γίνει άνάδοχος διορθώνοντας πολλές εσφαλμένες ἀντιλήψεις πού ὑπάρχουν. Μία ἀπό αὐτές εἶναι ὅτι κάποιος δέν ἐπιτρέπεται νά βαπτίσει ὡς ἀνάδοχος παιδιά διαφορετικοῦ φύλου (ὑπό τόν φόβο π.χ. μήπως αὐτά παντρευτοῦν στό μέλλον) κάτι πού δέν ἰσχύει.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Κώου καί Νισύρου ἀνακοινώνει ὅτι τήν Παρασκευήν 19ην Μαΐου 2017 ὥραν 7ην μ.μ. θά τελεσθῇ εἰς τόν Ἱ. Ναόν τοῦ Ἁγίου Νικολάου τῶν Πτωχῶν, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἀρτεμησίας, Μέγας Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ἀνακομιδῆς τῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νικολάου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ.

Τό δέ Σάββατον 20ήν Μαΐου καί ὥραν 7ην π.μ. θά τελεσθῆ ἡ Θεία Λειτουργία.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν ὅτι τήν Πέμπτη 18ην Μαΐου, καί ὥρα 7.00 μ.μ. θά τελεσθῆ Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός
εἰς τό Ἱερόν Ἐξωκκλήσιον τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Κλαυδίας (Ἁγιάκλαφτη) εἰς τό Πυλί (περιοχή Ἀμούτσα), χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Τήν Κυριακή 14 Μαΐου στίς 6.00 μ.μ. πραγματοποιήθηκαν τά ἐγκαίνια τῆς ἐκθέσεως ζωγραφικῆς τοῦ ζωγράφου κ. Τριανταφύλλου Ἠλιάδη, ἡ ὁποία φιλοξενεῖται στό Ἐκκλησιαστικό Μουσεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στόν κ. Τριαντάφυλλο Ἠλιάδη καί τόν εὐχαρίστησε γιά τήν πραγματοποίηση τῆς ἐκθέσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πρώτη πού φιλοξενεῖται στούς χώρους τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Μουσείου.

Ὁ κ. Τριαντάφυλλος Ἠλιάδης ἀναφέρθηκε στήν ἀπόφασή του νά ξεκινήσει νά ζωγραφίζει μέ τό στόμα καί εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο γιά τή δυνατότητα νά παρουσιάσει τό ἔργο του στήν Κῶ.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Τριανταφυλλος Ἠλιάδης ἔκανε ἐπίδειξη τοῦ τρόπου πού ζωγραφίζει ἐνώπιον τῶν ἐπισκεπτῶν τῆς ἐκθέσεως, δέχθηκε τά συγχαρητήριά τους καί ἀπάντησε σέ ἐρωτήσεις.

Ὁ καλλιτέχνης δώρησε ἕνα ἔργο του, μέ θέμα ἀπό τήν γενέτειρά του Ξάνθη, στήν Ἱερά Μητρόπολη ὡς ἀνάμνηση τῆς ἐπισκέψεώς του σέ αὐτή.

Παρόντες, ἀνάμεσα στούς πολυπληθεῖς ἐπισκέπτες, ἦταν ὁ Βουλευτής κ. Ἠλίας Καματερός, ὁ Ἔπαρχος Κῶ-Νισύρου κ. Γεώργιος Χαλκιδιός, ὁ Ταξίαρχος κ. Δημήτριος Χούπης, Διοικητής τῆς 80 ΑΔΤΕ, καί ἄλλοι ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν ἀρχῶν.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Κώου καί Νισύρου ἀνακοινώνει ὅτι στό Ἐκκλησιαστικό Μουσεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως θά φιλοξενήσει ἔκθεση ζωγραφικῆς τοῦ ζωγράφου κ. Τριαντάφυλλου Ἠλιάδη.

Τά ἐγκαίνια τῆς Ἐκθέσεως θά πραγματοποιηθοῦν τήν Κυριακή 14 Μαΐου καί ὥρα 18.00.

Ἡ Ἔκθεση θά λειτουργήσει ἀπό τήν

Κυριακή 14 ἕως τό Σάββατο 20 Μαΐου 2017.

Ὧρες λειτουργίας:

Κυριακή 14 Μαΐου: 18.00-21.00

Δευτέρα-Σάββατο: 10.00-13.30 καί 18.00-21.00.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ θά τελέσει Παράκληση στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο γιά τούς μαθητές Γʹ Τάξεως τῶν Λυκείων τοῦ νησιοῦ μας κατά τό ἀκόλουθο πρόγραμμα:

Λύκεια Πόλεως Κῶ: Πέμπτη 4 Μαΐου στίς 09.00 π.μ. στό Ἱερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Γυμνάσιο-Λυκειακές Τάξεις Ζηπαρίου: Πέμπτη 4 Μαΐου στίς 10.30 π.μ. στόν Ἱερό Ναό Θείας Ἀναλήψεως Ζηπαρίου.

Γενικό Λύκειο Ἀντιμαχείας: Πέμπτη 4 Μαΐου στίς 12.00 τό μεσημέρι στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀντιμαχείας.

Ἑσπερινό Γυμνάσιο Κῶ: Πέμπτη 4 Μαΐου στίς 08.00 μ.μ. στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Πυλίου.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς Παρασκευῆς 21ης Ἀπριλίου ἐψάλη στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου Κῶ ὁ Πανηγυρικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἑσπερινὸς τοῦ Ἀποστόλου Ναθαναὴλ χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας.

Στὸ τέλος τοῦ ἑσπερινοῦ ὁ Σεβασμιώτατος, μεταφέροντας τὶς εὐχὲς τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, μίλησε γιὰ τὸν Ἀπόστολο Ναθαναήλ, τὶς προσπάθειές του γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ μαρτυρικό του τέλος. Ἐνθυμούμενος τὸν, ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸ στὴν Κῶ, μακαριστὸ προκάτοχό του Μητροπολίτη Κώου Ναθαναὴλ Δικαῖο εὐχήθηκε ὁ Ἀπόστολος Ναθαναὴλ νὰ πρεσβεύει γιὰ ὅλο τὸν κόσμο.
Τὴν κυριώνυμο ἡμέρα, Σάββατο 22 Ἀπριλίου, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατὰ τὸν Ὄρθρο καὶ προσέφερε τὴ Θεία Εὐχαριστία συμπαραστατούμενος ἀπὸ ἱερεῖς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Στὸ κήρυγμα, ἀφοῦ μετέφερε καὶ πάλι στοὺς παρισταμένους τὶς εὐλογίες τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, τόνισε ὅτι ἡ Ἀνάσταση δὲν εἶναι μόνο μία ἑορτὴ ἀλλὰ τὸ κεντρικὸ γεγονὸς ὁλόκληρης τῆς Ζωῆς μας. Ἀναφέρθηκε δὲ στὴν εὕρεση τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἀποστόλου Ναθαναὴλ στὴν Νότιο Ἰταλία.
Μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Θείας Λειτουργίας, τοὺς ὕμνους τῆς ὁποίας ἀπέδωσαν οἱ χοροὶ τῶν ἱεροψαλτῶν ὑπὸ τὴν διεύθυνση τοῦ καθηγητοῦ κ. Γεωργίου Σακέλλη, ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καὶ Νισύρου, Πανοσ. Ἀρχιμ. τοῦ Οἰκουμ. Θρόνου Χρυσόστομος Πίτσης, εὐχήθηκε στὸν Σεβασμιώτατο, ἐκ μέρους τῶν κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὑγεία καὶ μακροημέρευση καὶ τοῦ προσέφερε μία ἐγκόλπια εἰκόνα τοῦ Κυρίου.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ εὐχαρίστησε ὅλους, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, γιὰ τὴν ἀγάπη ποὺ τοῦ δείχνουν, εὐχήθηκε ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ναθαναὴλ νὰ στηρίζει τοὺς ἀγῶνες καὶ νὰ ὁδηγεῖ τὰ βήματα ὅλων μας πρὸς τὸν Χριστό.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Σεβασμιώτατος δέχθηκε εὐχὲς στὸ ἐπισκοπεῖο.

Μία ἀπό τίς σημαντικότερες ἡμέρες γιά τή Νίσυρο εἶναι ἡ Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου, ἡ Παρασκευή τῆς "Λαμπρῆς". Μέ τίς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ πραγματοποιεῖται κάθε χρόνο λιτανεία τῆς Εἰκόνας τῆς Παναγίας Σπηλιανῆς σέ ὅλα τά σπίτια τοῦ νησιοῦ. Ἀπό τίς 6 τό πρωί ὁ Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Νισύρου καί Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Σπηλιανῆς, Πανοσ. Ἀρχιμ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Στέφανος Καλλιστῆς ὑποδέχεται τούς πιστούς πού θά συνοδεύσουν τήν εἰκόνα.

Στίς 7.00 π.μ. ἡ συνοδεία ἀναχωρεῖ ἀπό τήν Ἱερά Μονή Παναγίας Σπηλιανῆς μέ πρώτη στάση τό χωριό Ἐμπορειός. Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας ἐπισκέπτεται τά σπίτια τοῦ χωριοῦ καί ἀναχωρεῖ γιά τά Νικιά, ὅπου μετά ἀπό τήν καθιερωμένη δέηση στόν ἐνοριακό ναό τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου, μπαίνει καί ἐδῶ στά σπίτια τοῦ χωριοῦ. Τό μεσημέρι ἡ πομπή ἐπιστρέφει στό Μανδράκι. Ἡ Εἰκόνα τῆς Παναγίας ἐπιβιβάζεται σέ λεωφορεῖο καί τή συνοδεύουν δίκυκλα καί αὐτοκίνητα, τά ὁποῖα κορνάρουν συνεχῶς δημιουργώντας μία πανηγυρική ατμόσφαιρα.

Λίγο πρίν φθάσουν στό Μανδράκι γίνεται στάση στή Στρατιωτική Μονάδα τοῦ νησιοῦ, ὅπου ἡ Εἰκόνα τῆς Παναγίας γίνεται δεκτή μέ σεβασμό καί τιμές.

Στή συνέχεια γίνεται σταματοῦν στό σημεῖο εὑρέσεως τῆς εἰκόνας στήν περιοχή «Βρεττοῦ» καί γίνεται δέηση. Τέλος φτάνει στό Μανδράκι ὅπου εὐλογεῖ μέ τήν προυσία της ὅλα τά σπίτια.

Κατά τή διάρκεια τῆς λιτανείας ἀκούγονται ἀναστάσιμοι ὕμνοι, χτυποῦν χαρμόσυνα οἱ καμπάνες ἀπό τά ἐξωκκλήσια καί παρεκκλήσια, πέφτουν βαρελότα, οἱ νοικοκυρές τήν ὑποδέχονται μέ ἀνοιχτές τίς πόρτες τῶν σπιτιῶν κρατώντας θυμιατά καί παντοῦ ὑπάρχουν κεράσματα.

Κανένα σπίτι δεν μένει κλειστό. Ἀκόμα καί οἱ ἀπόδημοι Νισύριοι ἀφήνουν κλειδιά σέ συγγενεῖς καί φίλους γιά νά «μπεῖ ἡ Παναγιά» στό σπίτι τους. Οἱ νέοι καί οἱ νέες τοῦ νησιοῦ σηκώνουν στούς ὤμους τους τήν εἰκόνα Της δείχνοντας την εὐλάβεια πρός τήν Παναγία καί τόν σεβασμό πρός τίς παραδόσεις τῆς Νισύρου.

Τό βράδυ ψάλλεται ἡ λεγομένη «εὐχή», δέηση ὑπέρ ὑγείας, καί ἐν συνεχείᾳ παρατίθεται ἑόρτια τράπεζα στήν Ἱερά μονή Παναγίας Σπηλιανῆς.