Ιερά Μητρόπολις Κω και Νισύρου
Μητρόπολη

Μητρόπολη

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Κώου καὶ Νισύρου ἐνημερώνει τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς ὅτι τὴν Τετάρτη 21η Μαρτίου 2018 καὶ ὥρα 6.00 μ.μ. θὰ τελεστῇ στὸ Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Παρεκκλήσιο Τιμίου Σταυροῦ πόλεως Κῶ ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Κανόνος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.

Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο ἐκείνη τὴν ἡμέρα δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν οἱ Κατηχητικὲς Συνάξεις Μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως στὴν αἴθουσα τῆς Πνευματικῆς Ἑστίας.

Τό πρωΐ τῆς Τετάρτης 7ης Μαρτίου ἡ Αὐτοῦ Ἐξοχότης ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος παρευρέθη στήν ἐπίσημη Δοξολογία, γιά τόν ἑορτασμό τῆς 70ης ἐπετείου τῆς Ἐνσωματώσεως τῆς Δωδεκανήσου, τήν ὁποία ἔψαλε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ.

Τόν Ἐξοχώτατο κ. Πρόεδρο ὑπεδέχθη κατά τήν παλαιά ἐκκλησιαστική τάξη ὁ Σεβασμιώτατος κρατώντας τό Ἱερό Εὐαγγέλιο στήν Εἴσοδο τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Γενεσίου Θεοτόκου Ποταμητίσσης Μανδρακίου Νισύρου. Ὁ κ. Πρόεδρος ἀσπάστηκε τό Ἱερό Εὐαγγέλιο, ὁ παριστάμενος Ἀναγνώστης τόν ἔρρανε μέ ροδόσταμο τοῦ προσέφερε κερί ἀπό τόν δίσκο πού κρατοῦσε, ἡ Α.Ε. μέ εὐλάβεια τό ἄναψε καί ἀμέσως προχώρησε καί στάθηκε εἰς τό μέσον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

Μετά τό πέρας τῆς Δοξολογίας ὁ Σεβασμιώτατος, μεταφέροντας τίς εὐχές τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, προσεφώνησεν ἐγκαρδίως τόν Ἐξοχώτατο κ. Πρόεδρο καί τοῦ προσέφερε εἰδικά φιλοτεχνημένη Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σπηλιανῆς τήν ὁποία κρατοῦσε ὁ Πανοσ. Ἀρχιμ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Στέφανος Καλλιστῆς, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Σπηλιανῆς καί Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Νισύρου.

Ὁ Ἐξοχώτατος κ. Πρόεδρος εὐχαρίστησε μέ θερμούς λόγους διά τήν ἰδιαιτέραν εὐλογίαν νά ἔχει τήν Εἰκόνα τῆς Θεομήτορος μαζί του.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Πρόεδρος καί ἡ συνοδεία του ἀκολούθησαν τό Πρόγραμμα πού εἶχε καταρτισθεῖ ἀπό τόν Δῆμο. Λίγο πρίν φτάσει στήν Πλατεία τῶν Νικιῶν ἄκουσε τίς καμπάνες τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εἰσοδίων Θεοτόκου Νικιῶν πού μετά ἀπό ἐντολή τοῦ Σεβασμιωτάτου χτυποῦσαν χαρμόσυνα καί, χωρίς νά ὑπάρχει προγραμματισμένη στάσις, εἰσῆλθε στόν περικαλλῆ Ναό, ὅπου τόν ξενάγησε ὁ Αἰδεσ. Οἰκον. π. Χαράλαμπος Χιρμπάκης. Ὁ Σεβασμιώτατος, κατά τό ἔθος, προσέφερε εἰς τόν κ. Πρόεδρο κεριά καί Ἐκεῖνος, ἀφοῦ προσκύνησε μέ εὐλάβεια τίς Ἱερές Εἰκόνες, ἔψαλλε, καταφανῶς συγκεκινημένος, μαζί μέ τόν Σεβασμιώτατο, τόν Ἐκπρόσωπο τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Ὑπουργό Ἐνεργείας καί Περιβάλλοντος κ. Γεώργιο Σταθάκη, τόν Βουλευτή κ. Ἠλία Καματερό καί τίς λοιπές ἀρχές τό «Τῇ Ὑπερμάχῳ».

Ἀκολούθως, ὁ Ἐξοχώτατος κ. Πρόεδρος εὐχαρίστησε θερμῶς τόν Σεβασμιώτατο γιά τήν κατανυκτική ἐπίσκεψη στόν Ἱερό Ναό τῶν Νικιῶν καί ἡ ὁμάς τῶν προσκυνητῶν ἐξῆλθε ἀπό αὐτόν.

Τό ἀπόγευμα τῆς Παρασκευῆς 2 Μαρτίου ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας τέλεσε τήν Ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἀσωμάτου στό Ἀσφενδιοῦ τῆς Κῶ.

Μετά τήν Ἀκολουθία ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ μετέφερε τίς εὐχές καί τίς εὐλογίες τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος, ὅπως τόνισε περιβάλλει τήν Κῶ μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη, ἐπέδωσε τήν Εἰκόνα τοῦ Ἀσωμάτου πού φιλοτέχνησε ἡ Ἁγιογράφος Χρυσή Τσιούρη, στόν κ. Κυριάκο Ψαρομπᾶ καί στήν οἰκογένειά του ὡς ἀντίδωρο γιά τή στήριξη πού προσφέρει στήν Ἐνορία τοῦ Ἀσωμάτου καί στήν Ἱερά Μητρόπολη γενικότερα.

Στήν προσφορά τοῦ κ. Κ. Ψαρομπᾶ ἀναφέρθηκε ἐκτός ἀπό τόν Σεβασμιώτατο καί ὁ Ἱερατικός Προϊσταμένος τῆς Ἐνορίας Αἰδ. Οἰκονόμος π. Σακελλάριος Ζουλουφός. Ἐν συνεχείᾳ ἡ κ. Σεμίραμις Ψαρομπᾶ, μητέρα τοῦ τιμωμένου, εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο καί τοῦ προσέφερε δύο οἰκογενειακά κειμήλια, τά ὁποῖα ἐκεῖνος εἶπε ὅτι θά τοποθετήσει στό ἀνακαινισμένο κτήριο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς πού βρίσκεται ἀπέναντι ἀπό τόν ναό.

Παρέστησαν ὁ Δήμαρχος Κῶ κ. Γεώργιος Κυρίτσης, οἱ τοπικές ἀρχές καί πλῆθος κόσμου. Ἀκολούθως προσεφέρθη κέρασμα στούς προσκυνητές.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Κώου καί Νισύρου ἀνακοινώνει ὅτι ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός ἡμῶν Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, ὡς μία ἔμπρακτον ἔκφρασιν τῆς πατρικῆς ἀγάπης τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ἐνεχείρισε εἰς τόν Σεβασμιώτατον Ποιμενάρχην μας τό ποσόν τῶν 15.000 δολαρίων δι᾿ ἐνίσχυσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί ἀνακούφισιν αὐτῆς ἐκ τῶν κατ᾿ ἐπανάληψιν ἐνσκηψασῶν δυσκολιῶν.

Τό πρωί τῆς Κυριακῆς 25ης Φεβρουαρίου ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβρόσιος, προσκεκλημένος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Ναθαναήλ, τέλεσε τή Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Παύλου πόλεως Κῶ. Μαζί του λειτούργησαν ὁ Σεβ. Μητρ. Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ καί ὁ Σεβ. Μητρ. Σύμης κ. Χρυσόστομος.

Στήν ἐπίσκεψή του στήν Κῶ τόν Σεβ. Μητρ. Καρπάθου καί Κάσου συνοδεύσαν ἀπό τήν Κάρπαθο ὁ Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Καλλίνικος Μαυρολέων, Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν Καρπάθου καί ὁ Πανοσ. Ἀρχιμ. π. Ἀμβρόσιος Μαναρουλᾶς.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβρόσιος χειροτόνησε τόν διάκονο π. Ἀμβρόσιο Καμπούρογλου σέ πρεσβύτερο καί ἀμέσως μετά, κατά τήν ἐπιθυμία τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας, τοῦ ἀπένειμε τό ὀφφίκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτου.
Πρό τῆς χειροτονίας ὁ π. Ἀμβρόσιος ἀνεφέρθη μέ λόγια εὐγνωμοσύνης πρός τούς παρόντες ἀρχιερεῖς, τούς γονείς καί τά ἀδέλφια του, καθώς καί πρός ὅλους ὅσοι τόν ἐστήριξαν καί τόν βοήθησαν κατά τήν πορεία του πρός τό Ἅγιο Θυσιαστήριο.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβρόσιος, ἐμφανῶς συγκινημένος ἀπό ἀναμνήσεις ἀπό τήν πολυετῆ διακονία του στήν Κῶ, ἐνουθέτησε πατρικά τόν χειροτονούμενο, ἐπήνεσε τήν μέχρι τώρα πορεία του, τόν προέτρεψε νά ὑπηρετεῖ μέ αὐταπάρνηση τόν εὐσεβῆ λαό τῆς Κῶ καί νά συνεχίσει τήν ὑπακοή πρός τόν πνευματικό του πατέρα Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ὅπως ἔπραξε καί πράττει ὁ Γέροντάς του.

Μετά τή Θεία Λειτουργία ἔγινε ἡ Ἀκολουθία τῆς Ἀναστηλώσεως τῶν Εἰκόνων καί ἡ λιτάνευσή τους γύρω ἀπό τόν Ἱερό Ναό.

Παρέστησαν οἱ πολιτικές καί στρατιωτικές ἀρχές τοῦ τόπου καί πλῆθος πιστῶν.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Κώου καί Νισύρου μέ χαρά ἀνακοινώνει ὅτι τό Σάββατον 17ην Μαρτίου θά πραγματοποιηθῇ ἡ Ἐνθρόνισις τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύμης, Τήλου, Χάλκης καί Καστελλορίζου κ. Χρυσοστόμου εἰς τήν Σύμην.

Ὅσοι ἐπιθυμοῦν νά συμμετάσχουν δύνανται νά ἐπικοινωνοῦν με τά πρακτορεία
1) κ. Τυρινόπουλου στό τηλέφωνο 22420 . 29900
2) κ. Καΐσερλη στό τηλέφωνο 22420 . 49930
3) κ. Λαουμτζῆ στό τηλέφωνο 22420 . 26388
Τό πρόγραμμα ἔχει ὡς ἐξής :

Α) ΚΑΤΑΜΑΡΑΝ :
Ἀναχώρησις ἀπό Κῶ στίς 09.15
Ἄφιξις εἰς Σύμην στίς 10.45
Ἀπό Σύμη πρός Πανορμίτη στίς 13.30
Ἀπό Πανορμίτη γιά Κῶ στίς 16.30
Τιμή Εἰσιτηρίου : 45 Εὐρώ ἀνά ἄτομο

Β) ΝΗΣΟΣ ΚΑΛΥΜΝΟΣ
Ἀναχώρησις ἀπό Κῶ στίς 07.00
Ἄφιξις εἰς Σύμην στίς 10.00
Ἀπό Σύμη πρός Πανορμίτη στίς 13.30
Ἀπό Πανορμίτη πρός Κῶ στίς 17.00
Τιμή Εἰσιτηρίου : 35 Εὐρώ ἀνά ἄτομο

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

 

Σάββατο, 20 Ιανουάριος 2018 19:53

Προκήρυξις Ἐφημεριακῶν θέσεων

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τό ἄρθρον 3 τοῦ Κανονισμοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1/2013 Περί Ἐφημερίων καί Διακόνων τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης (Φ.Ε.Κ. τ. Α’, 65/12-3-2013), ἔχοντος ἐφαρμογήν εἰς τάς Μητροπόλεις Δωδεκανήσου διά τοῦ ἄρθρου 6, παρ. 3β τοῦ Ν. 4218/2013 (Φ.Ε.Κ. τ. Α’, 268/10-12-2013), καί προκειμένου νά πληρώσωμεν τάς κενάς ὀργανικάς θέσεις τακτικῶν Ἐφημερίων (Ἱερέων) τῶν Ἐνοριῶν
Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Κῶ
Ἱεροῦ Ναοῦ Εἰσοδίων Θεοτόκου Νικιῶν Νισύρου
καλοῦμεν τούς βουλομένους καί ἔχοντας τά κανονικά καί νόμιμα προσόντα, ὅπως ἐντός δέκα (10) ἡμερῶν ἀπό τῆς δημοσιεύσεως τῆς παρούσης ὑποβάλωσιν ἡμῖν τά ἀπαιτούμενα δικαιολογητικά, διά τήν κατάληψιν τῶν ἀνωτέρω κενῶν θέσεων.

Ἐν Κῷ, ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει τῇ 20ῃ Ἰανουαρίου 2018

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ
ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ
* * *

Ὕμνον εὐχαριστίας ἀναπέμπομεν εἰς τόν ἐν Τριάδι Θεόν, τόν ἀξιώσαντα ἡμᾶς νά φθάσωμεν καί πάλιν εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, διά νά ἀγωνισθῶμεν τόν καλόν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως, διά νά στραφῶμεν εἰς τό «ἕν, οὗ ἐστι χρεία» (πρβλ. Λουκ. ι’, 42).
Μέσα εἰς ἕνα ἀντιασκητικόν κόσμον, ἐνώπιον τοῦ συγχρόνου ἀποαγιασμοῦ τῆς ζωῆς καί τῆς κυριαρχίας ἀτομοκεντρικῶν καί εὐδαιμονιστικῶν προτύπων, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐπιμένει εἰς τήν τεσσαρακονθήμερον περίοδον πνευματικῶν ἀγώνων καί «πανσέπτου ἐγκρατείας» διά τά τέκνα αὐτῆς, ὡς προετοιμασίας διά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Ἑβδομάδα, τά Πάθη καί τόν Σταυρόν τοῦ Χριστοῦ, διά νά καταστῶμεν θεωροί καί κοινωνοί τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως Αὐτοῦ.
Κατά τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καλούμεθα νά βιώσωμεν βαθύτερα τήν δημιουργικήν καί σωστικήν Οἰκονομίαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί νά μετάσχωμεν ἐναργέστερα εἰς τήν ἐσχατολογικήν ἀναφοράν, κατεύθυνσιν καί ὁρμήν τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς. Συνειδητοποιοῦμεν τό τραγικόν ἀδιέξοδον τῆς αὐτοσωτηρικῆς ὑψηγορίας τοῦ Φαρισαίου, τῆς σκληροκαρδίας τοῦ πρεσβυτέρου υἱοῦ τῆς παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου, τῆς ἀναλγήτου ἀδιαφορίας διά τήν πεῖναν, τήν δίψαν, τήν γυμνότητα, τήν ἀσθένειαν, τήν ἐγκατάλειψιν τοῦ συνανθρώπου, συμφώνως πρός τήν εὐαγγελικήν διήγησιν περί τῆς μελλούσης κρίσεως. Προτρεπό-μεθα νά μιμηθῶμεν τήν μετάνοιαν καί τήν ταπείνωσιν τοῦ τελώνου, τήν ἐπιστροφήν τοῦ ἀσώτου υἱοῦ εἰς τόν οἶκον τοῦ Πατρός καί τήν ἐμπιστοσύνην εἰς τήν Χάριν Του, τούς ποιοῦντας τό ἔλεος πρός τούς ἐνδεεῖς, τήν ζωήν τῆς προσευχῆς τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τήν ἄσκησιν τοῦ Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου καί τῆς Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, καί ἐνισχυόμενοι διά τῆς προσκυνήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων καί τοῦ τιμίου Σταυροῦ, νά φθάσωμεν εἰς προσωπικήν συνάντησιν μέ τόν ἀναστάντα ἐκ τάφου ζωοδότην Χριστόν.
Κατά τήν εὐλογημένην αὐτήν περίοδον ἀποκαλύπτεται μέ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν ὁ κοινοτικός καί κοινωνικός χαρακτήρ τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Δέν εἴμεθα μόνοι, δέν ἱστάμεθα μόνοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Δέν εἴμεθα ἄθροισμα ἀτόμων, ἀλλά κοινωνία προσώπων, διά τά ὁποῖα «εἶναι» σημαίνει «συν-εἶναι». Ἡ ἄσκησις δέν εἶναι ἀτομικόν, ἀλλά ἐκκλησιαστικόν γεγονός καί κατόρθωμα, μετοχή τοῦ πιστοῦ εἰς τό μυστήριον καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἀγών κατά τῆς φιλαυτίας, ἄσκησις τῆς φιλανθρωπίας, εὐχαριστιακή χρῆσις τῆς δημιουργίας, συμβολή εἰς τήν μεταμόρφω-σιν τοῦ κόσμου. Εἶναι κοινή ἐλευθερία, κοινή ἀρετή, κοινόν ἀγαθόν, κοινή ὑπακοή εἰς τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας. Δέν νηστεύομεν ὅπως ἀτομικῶς ἐπιθυμοῦμεν, ἀλλά ὅπως ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία. Ἡ ἀσκητική μας προσπάθεια λειτουργεῖται ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν σχέσεών μας μέ τά ἄλλα μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ὡς μετοχή εἰς τά γεγονότα καί τά δρώμενα, τά ὁποῖα συγκροτοῦν τήν Ἐκκλησίαν ὡς κοινότητα ζωῆς, ὡς «ἀληθεύειν ἐν ἀγάπῃ» (πρβλ. Ἐφεσ. δ’, 15). Ἡ ὀρθόδοξος πνευματικότης εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μέ τήν μετοχήν εἰς τήν ὅλην λειτουργίαν τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία κορυφοῦται εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν, εἶναι εὐσέβεια ἐκκλησιοτραφής καί ἐκκλησιοδιάστατος.
Τό στάδιον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς δέν εἶναι περίοδος θρησκειογενῶν ψυχικῶν ἐξάρσεων καί ἐπιφανειακῶν συγκινήσεων. Ἡ πνευματικότης, ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, δέν σημαίνει στροφήν πρός τό πνεῦμα καί τήν ψυχήν, ἡ ὁποία τρέφεται ἀπό μίαν δυϊστικήν ὑποτίμησιν τῆς ὕλης καί τοῦ σώματος. Πνευματικότης εἶναι ὁ διαποτισμός ὁλοκλήρου τῆς ὑπάρξεώς μας, τοῦ πνεύματος, τοῦ νοός καί τῆς βουλήσεως, τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας, ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς μας, ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖον εἶναι πνεῦμα κοινωνίας. Πνευματικότης σημαίνει, κατά ταῦτα, ἐκκλησιαστικοποίησιν τῆς ζωῆς μας, ζωήν ἐμπνεομένην καί κατευθυνομένην ἀπό τόν Παράκλητον, πραγματικήν πνευματοφορίαν, ἡ ὁποία προϋποθέτει τήν ἰδικήν μας ἐλευθέραν συνεργίαν, τήν μετοχήν εἰς τήν μυστηριακήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας καί ἔνθεον βιοτήν.

Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Δέν ὑπάρχει γνησία καί ταυτοχρόνως ἄκαρπος πνευματικότης. Ὁ ἀγαπῶν ἀληθῶς τόν Θεόν, ἀγαπᾷ καί τόν πλησίον καί τόν μακράν, καί ὁλόκληρον τήν κτίσιν. Αὐτή ἡ «οὐδέποτε ἐκπίπτουσα» (πρβλ. Α’ Κορ. ιγ’, 8) θυσιαστική ἀγάπη εἶναι εὐχαριστιακή πρᾶξις, πλήρωμα ζωῆς ἐνταῦθα, πρόγευσις καί ἀλήθεια τῶν ἐσχάτων. Ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν πίστις εἶναι πηγή ἀνεξαντλήτου δυναμισμοῦ, ἱκανώσεως πρός ἀγῶνας πνευματικούς, φιλόθεον καί φιλάνθρωπον δρᾶσιν, δαψιλῆ καρποφορίαν ἐν τῷ κόσμῳ ἐπ᾿ ἀγαθῷ. Πίστις καί ἀγάπη ἀποτελοῦν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἑνιαίαν καί ἀδιάσπαστον ἐμπειρίαν ζωῆς. Ἡ ἐν τῇ ἁγιοπνευματικῇ κοινωνίᾳ τῆς Ἐκκλησίας βίωσις τῆς ἀσκήσεως, τῆς νηστείας καί τῆς φιλανθρωπίας ἀποτελεῖ φραγμόν εἰς τήν θρησκειοποίησιν καί τήν μετατροπήν τῆς ἐκκλησιογενοῦς εὐσεβείας εἰς ἄγονον ἐσωστρέφειαν καί εἰς ἀτομικόν ἐπίτευγμα.
Τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ πνέει ἀδιαλείπτως ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ὁ Θεός εἶναι ἀεί «μεθ᾿ ἠμῶν» - μαζί μας. Κατά τάς ἁγίας ἡμέρας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καλούμεθα νά ἐντείνωμεν τόν ἀσκητικόν ἀγῶνα κατά τοῦ ἐγωτικοῦ φρονήματος, «τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες» (Ρωμ. ιβ’, 12), «ἐν ταπεινοφροσύνῃ διάγοντες καί ποιοῦντες ἔλεος» (Ἀββᾶς Ποιμήν), ζῶντες φιλοκαλικῶς καί οἰκτιρμόνως, συγχωροῦντες ἀλλήλους καί ἀσκοῦντες τήν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην, δοξολογοῦντες τόν ἀγαθοδότην Θεόν καί εὐχαριστοῦντες διά τάς πλουσίας Αὐτοῦ δωρεάς. «Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ. στ΄, 2).
Ἐπί δέ τούτοις, ἐπικαλούμενοι τήν ἄνωθεν ἐνίσχυσιν διά νά ὑποδεχθῶμεν ἅπαντες, πόθῳ ζέοντι καί εὐφροσύνως, τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καί εὐχόμενοι «εὔδρομον τό τῆς νηστείας στάδιον», ἀπονέμομεν εἰς τούς τιμιωτάτους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καί τά ἀνά τήν οἰκουμένην προσφιλῆ τέκνα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐλογίαν.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βιη´
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ
ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ
* * *

Ὕμνον εὐχαριστίας ἀναπέμπομεν εἰς τόν ἐν Τριάδι Θεόν, τόν ἀξιώσαντα ἡμᾶς νά φθάσωμεν καί πάλιν εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, διά νά ἀγωνισθῶμεν τόν καλόν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως, διά νά στραφῶμεν εἰς τό «ἕν, οὗ ἐστι χρεία» (πρβλ. Λουκ. ι’, 42).
Μέσα εἰς ἕνα ἀντιασκητικόν κόσμον, ἐνώπιον τοῦ συγχρόνου ἀποαγιασμοῦ τῆς ζωῆς καί τῆς κυριαρχίας ἀτομοκεντρικῶν καί εὐδαιμονιστικῶν προτύπων, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐπιμένει εἰς τήν τεσσαρακονθήμερον περίοδον πνευματικῶν ἀγώνων καί «πανσέπτου ἐγκρατείας» διά τά τέκνα αὐτῆς, ὡς προετοιμασίας διά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Ἑβδομάδα, τά Πάθη καί τόν Σταυρόν τοῦ Χριστοῦ, διά νά καταστῶμεν θεωροί καί κοινωνοί τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως Αὐτοῦ.
Κατά τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καλούμεθα νά βιώσωμεν βαθύτερα τήν δημιουργικήν καί σωστικήν Οἰκονομίαν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί νά μετάσχωμεν ἐναργέστερα εἰς τήν ἐσχατολογικήν ἀναφοράν, κατεύθυνσιν καί ὁρμήν τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς. Συνειδητοποιοῦμεν τό τραγικόν ἀδιέξοδον τῆς αὐτοσωτηρικῆς ὑψηγορίας τοῦ Φαρισαίου, τῆς σκληροκαρδίας τοῦ πρεσβυτέρου υἱοῦ τῆς παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου, τῆς ἀναλγήτου ἀδιαφορίας διά τήν πεῖναν, τήν δίψαν, τήν γυμνότητα, τήν ἀσθένειαν, τήν ἐγκατάλειψιν τοῦ συνανθρώπου, συμφώνως πρός τήν εὐαγγελικήν διήγησιν περί τῆς μελλούσης κρίσεως. Προτρεπό-μεθα νά μιμηθῶμεν τήν μετάνοιαν καί τήν ταπείνωσιν τοῦ τελώνου, τήν ἐπιστροφήν τοῦ ἀσώτου υἱοῦ εἰς τόν οἶκον τοῦ Πατρός καί τήν ἐμπιστοσύνην εἰς τήν Χάριν Του, τούς ποιοῦντας τό ἔλεος πρός τούς ἐνδεεῖς, τήν ζωήν τῆς προσευχῆς τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τήν ἄσκησιν τοῦ Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου καί τῆς Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, καί ἐνισχυόμενοι διά τῆς προσκυνήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων καί τοῦ τιμίου Σταυροῦ, νά φθάσωμεν εἰς προσωπικήν συνάντησιν μέ τόν ἀναστάντα ἐκ τάφου ζωοδότην Χριστόν.
Κατά τήν εὐλογημένην αὐτήν περίοδον ἀποκαλύπτεται μέ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν ὁ κοινοτικός καί κοινωνικός χαρακτήρ τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Δέν εἴμεθα μόνοι, δέν ἱστάμεθα μόνοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Δέν εἴμεθα ἄθροισμα ἀτόμων, ἀλλά κοινωνία προσώπων, διά τά ὁποῖα «εἶναι» σημαίνει «συν-εἶναι». Ἡ ἄσκησις δέν εἶναι ἀτομικόν, ἀλλά ἐκκλησιαστικόν γεγονός καί κατόρθωμα, μετοχή τοῦ πιστοῦ εἰς τό μυστήριον καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἀγών κατά τῆς φιλαυτίας, ἄσκησις τῆς φιλανθρωπίας, εὐχαριστιακή χρῆσις τῆς δημιουργίας, συμβολή εἰς τήν μεταμόρφω-σιν τοῦ κόσμου. Εἶναι κοινή ἐλευθερία, κοινή ἀρετή, κοινόν ἀγαθόν, κοινή ὑπακοή εἰς τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας. Δέν νηστεύομεν ὅπως ἀτομικῶς ἐπιθυμοῦμεν, ἀλλά ὅπως ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία. Ἡ ἀσκητική μας προσπάθεια λειτουργεῖται ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν σχέσεών μας μέ τά ἄλλα μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ὡς μετοχή εἰς τά γεγονότα καί τά δρώμενα, τά ὁποῖα συγκροτοῦν τήν Ἐκκλησίαν ὡς κοινότητα ζωῆς, ὡς «ἀληθεύειν ἐν ἀγάπῃ» (πρβλ. Ἐφεσ. δ’, 15). Ἡ ὀρθόδοξος πνευματικότης εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μέ τήν μετοχήν εἰς τήν ὅλην λειτουργίαν τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία κορυφοῦται εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν, εἶναι εὐσέβεια ἐκκλησιοτραφής καί ἐκκλησιοδιάστατος.
Τό στάδιον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς δέν εἶναι περίοδος θρησκειογενῶν ψυχικῶν ἐξάρσεων καί ἐπιφανειακῶν συγκινήσεων. Ἡ πνευματικότης, ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, δέν σημαίνει στροφήν πρός τό πνεῦμα καί τήν ψυχήν, ἡ ὁποία τρέφεται ἀπό μίαν δυϊστικήν ὑποτίμησιν τῆς ὕλης καί τοῦ σώματος. Πνευματικότης εἶναι ὁ διαποτισμός ὁλοκλήρου τῆς ὑπάρξεώς μας, τοῦ πνεύματος, τοῦ νοός καί τῆς βουλήσεως, τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας, ὁλοκλήρου τῆς ζωῆς μας, ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖον εἶναι πνεῦμα κοινωνίας. Πνευματικότης σημαίνει, κατά ταῦτα, ἐκκλησιαστικοποίησιν τῆς ζωῆς μας, ζωήν ἐμπνεομένην καί κατευθυνομένην ἀπό τόν Παράκλητον, πραγματικήν πνευματοφορίαν, ἡ ὁποία προϋποθέτει τήν ἰδικήν μας ἐλευθέραν συνεργίαν, τήν μετοχήν εἰς τήν μυστηριακήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας καί ἔνθεον βιοτήν.

Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Δέν ὑπάρχει γνησία καί ταυτοχρόνως ἄκαρπος πνευματικότης. Ὁ ἀγαπῶν ἀληθῶς τόν Θεόν, ἀγαπᾷ καί τόν πλησίον καί τόν μακράν, καί ὁλόκληρον τήν κτίσιν. Αὐτή ἡ «οὐδέποτε ἐκπίπτουσα» (πρβλ. Α’ Κορ. ιγ’, 8) θυσιαστική ἀγάπη εἶναι εὐχαριστιακή πρᾶξις, πλήρωμα ζωῆς ἐνταῦθα, πρόγευσις καί ἀλήθεια τῶν ἐσχάτων. Ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν πίστις εἶναι πηγή ἀνεξαντλήτου δυναμισμοῦ, ἱκανώσεως πρός ἀγῶνας πνευματικούς, φιλόθεον καί φιλάνθρωπον δρᾶσιν, δαψιλῆ καρποφορίαν ἐν τῷ κόσμῳ ἐπ᾿ ἀγαθῷ. Πίστις καί ἀγάπη ἀποτελοῦν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἑνιαίαν καί ἀδιάσπαστον ἐμπειρίαν ζωῆς. Ἡ ἐν τῇ ἁγιοπνευματικῇ κοινωνίᾳ τῆς Ἐκκλησίας βίωσις τῆς ἀσκήσεως, τῆς νηστείας καί τῆς φιλανθρωπίας ἀποτελεῖ φραγμόν εἰς τήν θρησκειοποίησιν καί τήν μετατροπήν τῆς ἐκκλησιογενοῦς εὐσεβείας εἰς ἄγονον ἐσωστρέφειαν καί εἰς ἀτομικόν ἐπίτευγμα.
Τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ πνέει ἀδιαλείπτως ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ὁ Θεός εἶναι ἀεί «μεθ᾿ ἠμῶν» - μαζί μας. Κατά τάς ἁγίας ἡμέρας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καλούμεθα νά ἐντείνωμεν τόν ἀσκητικόν ἀγῶνα κατά τοῦ ἐγωτικοῦ φρονήματος, «τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες» (Ρωμ. ιβ’, 12), «ἐν ταπεινοφροσύνῃ διάγοντες καί ποιοῦντες ἔλεος» (Ἀββᾶς Ποιμήν), ζῶντες φιλοκαλικῶς καί οἰκτιρμόνως, συγχωροῦντες ἀλλήλους καί ἀσκοῦντες τήν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην, δοξολογοῦντες τόν ἀγαθοδότην Θεόν καί εὐχαριστοῦντες διά τάς πλουσίας Αὐτοῦ δωρεάς. «Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ. στ΄, 2).
Ἐπί δέ τούτοις, ἐπικαλούμενοι τήν ἄνωθεν ἐνίσχυσιν διά νά ὑποδεχθῶμεν ἅπαντες, πόθῳ ζέοντι καί εὐφροσύνως, τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν καί εὐχόμενοι «εὔδρομον τό τῆς νηστείας στάδιον», ἀπονέμομεν εἰς τούς τιμιωτάτους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καί τά ἀνά τήν οἰκουμένην προσφιλῆ τέκνα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐλογίαν.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βιη´
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Κώου καί Νισύρου σᾶς ἀνακοινώνει ὅτι τήν Κυριακήν 25ην Φεβρουαρίου (τῆς Ὀρθοδοξίας) θά τελεσθῇ ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβροσίου ἡ εἰς πρεσβύτερον χειροτονία τοῦ π. Ἀμβροσίου Καμπούρογλου εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Παύλου Πόλεως Κῶ εἰς τήν ὁποίαν ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας μέ ἰδιαιτέραν χαράν σᾶς προσκαλεῖ.